W minionym tygodniu wszystkie komisje Rady Miejskiej przyjrzały się zaproponowanym przez burmistrz zmianom w tegorocznym budżecie gminy Wołomin. O planach nowych władz Wołomina informowaliśmy jako pierwsi w poprzednim numerze Wieści. Jak ustosunkuje się do nich największa siła w Radzie Miejskiej – opozycyjne PiS?

Jak się okazuje, PiS z 15 głosami w Radzie przekonało się do argumentów Elżbiety Radwan i najprawdopodobniej zgodzi się na zaproponowane przez nią zmiany w skonstruowanym przez poprzedniego burmistrza budżecie. – Zdecydowaną większość w radzie ma klub Prawa i Sprawiedliwości i samodzielnie jesteśmy zdolni do uchwalenia budżetu w dowolnym kształcie. Zdecydowaliśmy się jednak do końca nie korzystać z tego przywileju. Uważamy, że zgoda i konsensus w samorządzie jest najważniejszy, dlatego zgodziliśmy się z sugestią pani burmistrz Radwan i przyjęliśmy wariant oszczędnościowy budżetu. – Wiadomo jak ciężko jest zrezygnować choćby z jednej drogi w swoim jednomandatowym okręgu wyborczym, ale cieszę się, że udało nam się pokazać zgodę Rady jako całości. Zgodziliśmy się na ograniczenie wydatków – mówią radni.

Więcej na łamach Wieści.

Poprzedni zarząd powiatu założył, iż 3 miliony 872 tys. zł dopłacą gminy, pokrywając w części koszta zadań inwestycyjnych powiatu. Gros z tej kwoty przeznaczona będzie na remonty – budowy dróg i chodników. Problem jednak w tym, że nowo wybrani radni nie chcą się zgodzić na takie parytety, widząc w tym wielką niesprawiedliwość. Już podczas pierwszego posiedzenia Komisji Rozwoju Gospodarczego w Starostwie okazało się, że wysokość dopłaty do budowy stu metrów powiatowego chodnika uzależniona jest od… przychylności władz.

Przez lata dla żadnego z przedstawicieli gminnych samorządów nie było tajemnicą, że trzeba dołożyć do powiatowych inwestycji, by starać się o rozwój własnej gminy. Chcąc mieć ładny chodnik przy powiatowej drodze, należało czym prędzej (zazwyczaj na początku roku) zadeklarować wkład pieniężny gminy na budowę oczekiwanego chodnika. Nie jest także tajemnicą to, że im większą kwotę zadeklarowano, tym czas oczekiwania na realizację zadania był krótszy. Po wyborach samorządowych okazało się, że to, co dotychczas było normalne (bo stałe), jest irracjonalne, by nie powiedzieć głupie, a przede wszystkim niesprawiedliwe. Gminom brakuje środków na wykonywanie własnych zadań, nie mówiąc o konieczności dopłacania. Przyzwyczajenie do tego, co było jest na tyle duże, że jakakolwiek próba zmiany przyjmowana jest z wielkim zaskoczeniem.

Więcej na łamach Wieści.

Władze gminy Tłuszcz zamierzają przejąć od Polskich Kolei Państwowych budynek dworca kolejowego, który znajduje się w samym centrum Tłuszcza. Już od jakiegoś czasu trwają rozmowy z przedstawicielami PKP, którzy chcieliby nieodpłatnie przekazać ten obiekt we władanie gminie Tłuszcz. Ponieważ burmistrz Paweł Bednarczyk potrzebuje w tym celu zgody Rady Miasta, temat ten był szeroko omawiany.

– Cały teren przed dworcem (parking) jest nasz, więc zostaje nam teraz budynek dworca i znajdująca się pod nim działka. PKP będzie płaciło gminie za wynajem dworcowych kas i poczekalni. Ta sprawa wałkowana jest już od roku. Byłoby to dla gminy korzystne, ponieważ pozyskalibyśmy nieodpłatnie budynek, który znajduje się w samym centrum miast a – móiwli radni. Inni ostrzegali. – Jak przedstawiają się koszty utrzymania tego obiektu? Co z jego remontem? Żebyśmy nie wzięli czegoś, co później nie będzie się nam opłacało.

Więcej na łamach Wieści.

W grudniu ubiegłego roku do Rady Miasta Kobyłka została złożona petycja o odstąpienie od sprzedaży zabytkowego „Pałacyku na Źródniku”, który znajduje się przy ul. Rumuńskiej 2 w Kobyłce. Pod petycją podpisały się organizacje społeczne i społecznicy, którzy chcą aby obiekt ten przeznaczono na siedzibę organizacji pozarządowych oraz muzeum historii i tradycji miasta Kobyłka. Jak dowiedzieliśmy się w Urzędzie Miasta Kobyłka, uchwała Rady Miejskiej w Kobyłce z marca 2006 r. była pierwszym dokumentem dającym zgodę burmistrzowi na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości. W października 2007 r. Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał ten budynek do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego, ustalając jednocześnie w granicach działki strefę otoczenia. Miasto Kobyłka występowało o pozyskanie wsparcia finansowego m.in. na sporządzenie kompleksowej dokumentacji konserwatorskiej. – Trudna sytuacja budżetowa w instytucjach zewnętrznych, zajmujących się właśnie dystrybucją środków na ochronę zabytkowych obiektów spowodowała, że działania te zakończyły się niepowodzeniem. 5 maja 2014 r. miasto Kobyłka ogłosiło w wykazie nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży zamiar zbycia przedmiotowego budynku – wyjaśniła nam kierownik Wydziału Oświaty, Promocji i Spraw Społecznych.

W opini technicznej obiektu wykonanej w 2005 roku, wielokrotnie czytamy o wilgoci, stęchliźnie i zawilgoceniu. Budynek znajduje się w bardzo złym stanie technicznym i nadaje się do rozbiórki lub daleko idącej przebudowy. Dalsze użytkowanie budynku bez podjęcia zdecydowanych działań naprawczych może doprowadzić do katastrofy budowlanej lub pożaru i może zagrażać życiu i zdrowiu ludzi. Stan budynku i otaczającego go terenu stwarza zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne. Budynek uległ bardzo dużej dekapitalizacji przez co ewentualny zamiar doprowadzenia go do stanu technicznego i poziomu cywilizacyjnego jest nieekonomiczny.

Więcej na łamach Wieści.

Od czasu przeniesienia czołgu T-34, strzegącego wjazdu do Wołomina, którego wywóz wzbudził wówczas falę protestów mieszkańców, do dziś nie znaleziono właściwego jemu odpowiednika, który podobnie jak czołg stałby się „znakiem rozpoznawczym” naszego miasta. Niestety, obiecane zagospodarowanie terenu, na którym niegdyś stał osławiony czołg nadal pozostają puste, a mrzonki dotyczące powstania pięknego, nowoczesnego parku skończyły się wraz z odejściem poprzedniej władzy. Przez to atrybutem Wołomina stał się „Mc’Donald’s ”, który obecnie jest najbardziej rozpoznawalnym miejscem w naszym mieście. Dlatego mieszkańcy postanowili „wziąć sprawy we własne ręce”.

Projekt „Brama do miasta” to pomysł architekta i zarazem mieszkańca Wołomina – Pawła Stroczkowskiego, którego celem jest stworzenie w Wołominie największego i najbardziej rozpoznawalnego na Mazowszu muralu (grafiki artystycznej), będącego jednocześnie „wizytówką” naszego miasta. W rozmowie opowiedział o postępach w realizacji i skąd wziął się pomysł stworzenia oficjalnego muralu w Wołominie:

Więcej na łamach Wieści.

Jak podano na ostatniej sesji Rady Miejskiej w Wołominie, odchodzący burmistrz przeznaczył na koniec roku w sumie ponad 200 tysięcy złotych na nagrody dla urzędników. Radni poprosili nową burmistrz o podanie szczegółów związanych z tymi wydatkami.

– Potwierdzam. Poprzedni burmistrz wypłacił nagrody pracownikom – przyznała burmistrz Elżbieta Radwan prosząc skarbnik gminy o podanie precyzyjnej kwoty. Skarbnik, zaglądając w papierki przeczytała, że kwota wypłaconych nagród to 220 375 zł. Nie podano jednak, którzy z urzędników otrzymali dodatkowe pieniądze.

Chcąc porównać przytoczoną sumę do innych nagród, wypłacanych pod koniec roku radny Adam Bereda poprosił o wykaz nagród przyznawanych przez ostatnie 8 lat.

Także radny Dominik Kozaczka poprosił o bardziej szczegółowe dane: – Dla mnie szokującym byłoby, gdyby ta kwota była podzielona przez 15 pracowników, a może się okazać, że to kwota podzielona na wszystkich urzędników wszystkich jednostek, i że była to premia świąteczna w wysokości 100-200 zł.

Burmistrz Elżbieta Radwan zapewniła jednak: – Nagrody były wypłacane tylko i wyłącznie pracownikom Urzędu Miejskiego w Wołominie. Decyzja poprzedniego burmistrza była taka, a nie inna i jeśli ocena pracy urzędników była taka a nie inna, ja nie wnoszę tutaj żadnych uwag. Natomiast ze względu na ochronę danych osobowych nie mogę podać kto jaką kwotę dostał – informowała. (…)

Więcej na łamach Wieści.

Rozmowa z Martą Rajchert, przewodniczącą nowego Klubu radnych w Radzie Powiatu wołomińskiego. Młodą osobą z kilkuletnim stażem samorządowym, która w ostatnim czasie mocno zamieszała. To jej działania przyczyniły się do rozerwania starych struktur i zmiany sił w Radzie Powiatu.

22 grudnia ub.r. została Pani wybrana do nowego Zarządu Powiatu, który zyskał poparcie prawie wszystkich środowisk poza PiS. Pani startowała do wyborów z listy PiS, a mimo to szybko się od partii odcięła. Co więcej niedawno okazało się, że kieruje pani „Forum Dobrego Samorządu”, bo tak brzmi nazwa nowego klubu. Czyżby jego pojawienie się oznaczało, czas na zmiany?

– Rzeczywiście. Do samego końca trwała negocjacje koalicyjne, w których ścisłe kierownictwo wołomińskiego PiS-u poniosło porażkę.

Czy to za Pani sprawą?

– Powiem najzupełniej szczerze, to dla mnie przykra sytuacja, ponieważ pracy samorządowej poświęciłam ostatnie 8 lat, niewiele mniej budowaniu radzymińskiego komitetu Prawa i Sprawiedliwości. Niestety, ten wysiłek został zmarnowany podczas kampanii wyborczej do samorządu i nie były to moje decyzje.

Co konkretnie ma Pani na myśli?

– Oczywiście wybory w Radzyminie do Rady Miejskiej i na urząd burmistrza. Ich rezultat nie może być powodem do dumy dla PiS. Zabrzmi to kuriozalnie, ale komitet PiS, który budowaliśmy od kilku lat, został odsunięty na boczny tor, a pierwsze skrzypce zaczęli grać ludzie dotychczas niezwiązani z radzymińskim PiSem. Mam na myśli Marzenę Małek i Pawła Dąbrowskiego.

Być może słabo radziła sobie Pani w tym środowisku. Przecież jest Pani w zarządzie powiatowego PiS? (…)

Więcej na łamach Wieści.

Minęło ponad półtora roku odkąd Rada Miasta w Zielonce zdecydowała o likwidacji straży miejskiej. Teraz przed taką decyzją stanęła gmina Wołomin. Czy dziś Zielonka żałuje swojej decyzji? Z burmistrzem Grzegorzem Dudzikiem rozmawia Julita Mazur.

Panie Burmistrzu, czy z perspektywy czasu, który upłynął od chwili likwidacji straży miejskiej można powiedzieć, że była to dobra decyzja?

– Moim zdaniem obecność strażników w Zielonce była istotna w aspekcie bezpieczeństwa mieszkańców, m.in. dlatego, że pełnili wspólne patrole z policją, które były dobrze oceniane przez obie strony. W tej – realizowanej na wysokim poziomie współpracy – widziałem główną zaletę naszej straży będąc przeciw jej rozwiązaniu; prócz tego ważne, że był to zespół bardzo dobrze wyszkolony i przygotowany do podejmowania nawet najtrudniejszych zadań, posiadał szereg dodatkowych kompetencji, np. z zakresu ratownictwa. Nasi strażnicy równie skutecznie łapali przestępców, jak i reanimowali osoby podczas wypadków. Po rozwiązaniu straży musieliśmy szybko wypełnić tę lukę osobową finansując godziny ponadnormatywne policji w Zielonce, aby zapewnić patrol policyjny przez 24 godziny na dobę. O kompetencjach naszych byłych strażników świadczy fakt, że wszyscy, natychmiast zostali zaproszeni do innych jednostek. Był to zespół, którego działania dobrze postrzegane były przez dużą część mieszkańców.

Czy w Zielonce, od momentu, gdy na ulicach nie ma już strażników, zauważalny jest wzrost przestępczości?

– Straż zlikwidowano w połowie 2013 roku, po przedstawieniu przez Komendę Powiatową pełnych danych statystycznych za rok 2014 (pełny rok bez Straży Miejskiej) będziemy mogli precyzyjnie porównać stan przestępczości za rok ze strażą i bez niej.

Myśli Pan czasem o tym, by powrócić do powołania tej formacji?

(…)

Więcej na łamach Wieści.